Carmen Maura

EspanjaWiki

Loikkaa: valikkoon, hakuun

Carmen García Maura, paremmin tunnettu nimellä Carmen Maura (s. Madridissa 15. syyskuuta 1945) on yksi Espanjan kansallisesti kuuluisimmista näyttelijöistä.

Maura on esiintynyt hyvin ahkeraan sekä televisiossa että espanjalaisissa elokuvissa. Kansainvälisesti Maura tunnetaan erityisesti Pedro Almodóvarin elokuvista, joissa hän on esiintynyt usein.

Sisällysluettelo

Filmografia

Carmen Maura on esiintynyt useissa espanjalaisissa elokuvissa. Ohessa hänen osittainen filmografiansa (suluissa ohjaaja ja ensi-iltavuosi):

  • Tetro (Francis Ford Coppola, ensi-ilta v. 2009)
  • Muchachas (Philippe Le Guay, 2008)
  • La Virgen Negra (Ignacio Castillo Cottin, 2008)
  • Que parezca un accidente (Guillermo de la Guardia, 2008)
  • The garden of Eden (John Irvin, 2008)
  • El menor de los males (Antonio Hernández), 2007)
  • Nos chères têtes blondes (Charlotte Silvera,2006)
  • Volver (Pedro Almodóvar, 2006)
  • Free Zone (Amos Gitai, 2005)
  • Reinas (Manuel Gómez Pereira, 2005)
  • Entre vivir y soñar (David Albacente ja Alfonso Menkes, 2004)
  • Al otro lado (2004)
  • La promesa (2004)
  • 800 balas (Alex de la Iglesia, 2002)
  • El sueño de Valentín (Alejandro Agresti, 2002)
  • El palo (Eva Lesmes, 2001)
  • La Comunidad (Alex de la Iglesia, 2000)
  • Lisboa (Antonio Hernández, 1999)
  • Alice y Martin (André Téchinè, 1998)
  • Ellas (Luís Galvao Teles, 1997)
  • Alliance cherche doigt (Jean-Pierre Mocky, 1997)
  • Tortilla y cinema (Martin Provost, 1997)
  • Vivir después (Carlos Galettini, 1997)
  • Amores que matan (Juan Manuel Chumilla, 1996)
  • La alegría está en el campo (Etiane Chevaliez, 1995)
  • El palomo cojo (Jaime de Armiñán, 1995)
  • Pareja de tres (Antoni Verdaguer, 1995)
  • El rey del río (Manuel Gutiérrez Aragón, 1995)
  • Cómo ser infeliz y disfrutarlo (Enrique Urbizu, 1994)
  • Sombras en una batalla (Mario Camus, 1993)
  • Louis, enfant roi (Roger Planchon, 1993)
  • La reina anónima (Gonzalo Suárez, 1992)
  • Sur la terre comme au ciel (Marion Hänsel, 1992)
  • Chatarra (Félix Roteta, 1991)
  • Cómo ser mujer y no morir en el intento (Ana Belén, 1991)
  • ¡Ay, Carmela! (Carlos Saura, 1990)
  • Bâton rouge (Rafael Moleón, 1999)
  • Mujeres al borde de un ataque de nervios (Pedro Almodóvar, 1988)
  • 2.30 A.M. (1988)
  • La ley del deseo (Pedro Almodóvar, 1987)
  • Tata mía (José Luis Borau, 1986)
  • Delirios de amor (Cristina Andreu, Luis Eduardo Aute, Antonio González Vigil ja Félix Rotaeta, 1986)
  • Matador (Pedro Almodóvar, 1986)
  • Sé infiel y no mires con quién, (Fernando Trueba, 1985)
  • Extramuros (Miguel Picazo, 1985)
  • ¿Qué he hecho yo para merecer esto?, (Pedro Almodóvar, 1984)
  • Sal gorda (Fernando Trueba, 1984)
  • El Cid cabreador (Angelino Fons, 1983)
  • Entre tinieblas (Pedro Almodóvar, 1983)
  • Femenino singular (Juanjo López, 1982)
  • Gary Cooper, que estás en los cielos (Pilar Miró, 1980)
  • El hombre de moda (Fernando Méndez Leite, 1980)
  • Los ojos vendados (Carlos Saura, 1978)
  • De fresa, limón y menta (Miguel Ángel Díez, 1978)
  • Folle... folle... fólleme Tim! (Pedro Almodóvar, 1978)
  • Mi blanca Varsovia (Javier Quintana, 1978)
  • ¿Qué hace una chica cómo tú en un sitio como éste? (Fernando Colomo, 1978)
  • Menos mi madre y mi hermana (Jaime Villate, 1978)
  • Tigres de papel (Fernando Colomo, 1977)
  • El libro de buen amor II (Jaime Bayarri, 1976)
  • La mujer es cosa de hombres (Jesús Yagüe, 1976)
  • Una pareja como las demás (Miguel Ángel Díez, 1976)
  • Ir por lana (Miguel Ángel Díez, 1976)
  • Pomporrutas imperiales (Fernando Colomo, 1976)
  • La petición (Pilar Miró, 1976)
  • Leonor (Juan Luis Buñuel, 1975)
  • El love feroz (José Luis García Sánchez, 1975)
  • La encadenada (Manuel Mur Oti, 1975)
  • Vida íntima de un seductor cínico (Javier Aguirre, 1975)
  • Don Juan (Antonio Mercero, 1974)
  • Tanata (Luis Mamerto López-Tapia, 1974)
  • Un casto varón español (Jaime de Armiñán, 1973)
  • El asesino está entre los trece (Javier Aguirre, 1973)
  • El hombre oculto (Alfonso Ungría, 1971)
  • Mantis (Luis Mamerto López-Tapia, 1971)
  • El espíritu (Juan Tamariz, 1969)

Palkinnot

Carmen Maura on pitkän näyttelijänuran aikana voittanut mm. seuraavat palkinnot:

Cannesin filmifestivaalit

  • Paras naisnäyttelijä (jaettu palkinto muiden Volver-elokuvan naisnäyttelijöiden, mm. Penélope Cruzin kanssa) (2006)

Goya-palkinnot

  • Paras naispääosanäyttelijä (1988, 1990, 2000)
  • Paras naissivuosanäyttelijä (2006)

Lisäksi Maura on ollut ehdokkaana parhaan naispääosanäyttelijän palkintoon vuosina 1993 ja 1999.

San Sebastiánin elokuvajuhlat

  • Hopeinen simpukka (Concha de Plata) parhaalle naisnäyttelijälle (2000)

Euroopan elokuva-akatemian palkinnot

  • Paras naisnäyttelijä (1988, 1990)

Fotogramas de Plata

  • Paras elokuvanaisnäyttelijä (1986, 1987, 1988, 1990, 2000)
  • Paras televisionaisnäyttelijä (1998)

Lisäksi Maura oli ehdokkaana parhaan televisionaisnäyttelijän palkintoon v. 1998 ja parhaan elokuvanaisnäyttelijän palkintoon vuosina 1992 ja 1993.

Premios Ondas

  • Palkinto televisiotyöstä (1981)

Espanjan näyttelijäliiton palkinnot

  • Paras naispääosanäyttelijä (2000)

Maura oli samaan palkintoon ehdokkaana jo v. 1999, mutta ei tuolloin vielä voittanut.

TP de Oro

Espanjalaisen Teleprograma lehden jakama palkinto.

  • Suosituin rooli (1981)

Maura oli ehdokkaana myös César-palkintoon (Premios César) vuonna 1994.

Lähteet

Henkilökohtaiset työkalut